Deze zaterdag hadden we een bijzondere beheervoormiddag. Niet enkel mochten we in een feeërieke omgeving werken, we werden ook op de gevoelige plaat gezet. Maar meer daarover in de volgende MagMa. We gingen aan de slag op het 'Perceeltje van Annick'. Normaal hebben onze percelen een nummer of spreken we over de dreven die er langs liggen. Het 'Perceeltje van Annick' is echter een begrip. Naast de tweede uitkijkheuvel ligt een stukje heide dat een tiental jaar geleden als mislukt heideherstel werd omschreven. Na enkele jaren beheer bleef er een dichte populatie pitrus over. Maar één van de beheerders - Annick - wist niet van opgeven en zette haar schouders onder het beheer van dit perceeltje. Waar de eerste jaren vruchteloos leken, zien we de laatste jaren een mooie, diverse heide ontstaan. Zelfs als Annick er niet bij kan zijn, gaan we nu vol enthousiasme aan de slag. We maaien het gras en de jonge berkjes zodat de kruidlaag alle kansen krijgt. Ook in de rand van het perceel gingen we nog enkele zaadbomen van Amerikaanse vogelkers te lijf.