Zaterdag 30 augustus 09.00u, plaats: loods natuurpunt, aanwezigen: Christophe, Annick, Marjolein, Patrick, Patricia en natuurlijk ook Laura (voor de niet ingewijden = de zon). Opdracht: maaien en harken. Patrick: de rapid Christophe: bosmaaier Annick: bosmaaier Patricia: bosmaaier Marjolein: hark Laura: schijnen 5 dappere strijders trokken met de traktor richting de disaster zone; het doel: de heide weer laten blinken en opvallen. Hoe: vernietigen van overtollig gras! Al snel klonk er weer geronk op de meetjeslandse questa, elk goed in zijn/haar rol. Gelukkig kreeg Marjolein na 1 uurtje hulp van volgende hulptroepen: Joke en Ines dus 2 harkers erbij; zo zie je: beter laat dan nooit, je mag steeds bij ons later toekomen of wat vroeger vertrekken. Het is hier geen bootcamp 😁! Rond 10.30u riep Marjolein haar troepen bijeen voor innerlijke versterking: heel belangrijk!!! Gezellig even weg van Laura (die kan ook soms wat lastig worden) dus in de schaduw wat drinken en eten en naar het gedane werk kijken. We zagen allemaal dat het goed was. Na 15 min weer aan de slag, ronken en harken alsof we nooit iets anders hadden gedaan. Rond 12u riep Annick dat het goed was, blij dat er toch al veel gemaaid was, de wandelaar kan weer heide zien. Dus opdracht weer geslaagd. Terug aan de loods wachtte ons alom gekende materiaalmeester ons op: Rietje, die komt stilaan uit de ziekenboeg terug. De onderhoudswerken lukken al, maar actieve dienst in het veld zijn nog off-limits! Iedereen hielp met de opkuis en dus nog tijd voor een natje. Nadien ging iedereen tevreden naar huis. Allemaal weer van harte bedankt hoor, enne tot de volgende!!! Daar sommige nog voldoende energie overhadden, werd besloten een extra beheerdag in te lassen. Handige Patrick kan de Rapid (maaibalk) maar niet stilzetten. Als je hem geen halt toeroept, blijft hij maar maaien, maaien, maaien... De adelaarsvaren moest eraan geloven. Het maaisel werd opgeruimd en met grote voldoening gaan we richting loods. Op sommige plaatsen zie je witte vlokjes aan grasstengels. Dit blijkt dopluis te zijn (wantsen) die zich inkapselen om zich te beschermen. Jammergenoeg dus geen veenpluis.