Zaterdagochtend 14 maart. Na een wisselvallige nacht met felle buien verscheen in de vroege ochtend de zon. Het beloofde een prachtige dag te worden. Rond acht uur was er al bedrijvigheid aan de loods van Natuurpunt nabij het kasteel Prinseveld. Drie ijverige vrijwilligers verzamelden materiaal en plantgoed van tien verschillende soorten bomen en struiken. Met een volle remorque vertrok de tractor richting krakeelparking. Het zou een drukke voormiddag worden, want ruim 25 mensen kwamen helpen om 300 boompjes en struiken aan te planten op een perceel ter hoogte van de krakeelparking. Dit perceel deed vroeger dienst als wachtweide voor schapen, maar wordt nu jaarlijks twee keer gemaaid. Zo wordt het weiland geleidelijk omgevormd tot een schraal grasland met een veel hogere botanische waarde. Door de aanplant aan de oostelijke zijde creëren we bovendien ook een geleidelijke overgang naar het bos, dat volop in ontwikkeling is op het naburige perceel. De plantactiviteit kwam er op vraag van Kristof, een vrijwilliger die vaak aanwezig is op wandelingen of beheermomenten. Zijn broer Stefaan wou samen met zijn collega leerkrachten iets organiseren voor collega Lara en haar familie, omdat vorig jaar haar zoon Jesse, een jonge natuurliefhebber, op jonge leeftijd overleed. Vooraleer men van start kon gaan met het planten, werd eerst een deskundige uitleg gegeven over hoe en waar het plantgoed in de grond moet worden aangeplant. Ook werd toegelicht hoe de wildbescherming rond elke plant moet worden aangebracht. Deze bescherming is noodzakelijk om te voorkomen dat reeën of damherten de jonge takjes en bladeren opeten en om te vermijden dat mannelijke dieren met hun gewei tegen de jonge struiken schuren. Met veel enthousiasme en ijverigheid verliep het aanplanten van deze bosrand bijzonder vlot. Onder een stralende zon en blauwe hemel werd de plantactie afgesloten met een herdenkingsmoment voor Jesse. Het planten van “Jesse Bos” doet ons terug denken aan de mooie momenten met Jesse. Het is een levend en duurzaam eerboon aan Jesse maar ook een mooi gebaar dat helpt om samen het verdriet een plaats te geven.