Een beheermoment mag ook eens rustig zijn. Zonder tractor kunnen we sowieso geen groot materiaal meenemen. Gelukkig is er dichtbij een perceeltje gemaaid geweest zodat we met hark en riek, onder een gezapig babbeltje, op stap gaan. Gisteren meldde een wandelaarster dat een Galloway kalfje uitgebroken was. De dame is erin geslaagd het kalfje in de vangkraal vast te zetten. Waarvoor onze dank. Het kalfje lag op zijn gemak in de vangkraal, maar wanneer het de mogelijkheid kreeg om zich bij de rest van de kudde te voegen, die onder luid geloei lieten horen waar zij stonden, kon het niet snel genoeg bij de kudde zijn. Na enkele pogingen slaagde het kalf erin om terug door de omrastering te kruipen, ondanks 4 strak gespannen draden... En nieuwsgierig als runderen zijn, staan ze zo dichtbij en knabbelen ze aan het gemaaide gras, dat we eventjes moeten wachten met harken. Wij genieten dan maar van de kalfjes die de pikorde binnen de groep bepalen en een klein gevechtje beginnen. De oudere dieren kijken ernaar en denken het hunne ervan. Vroeger dan normaal is ons werkmoment voorbij. Maar er moet nog iemand naar de bakker en die zal nu niet voor een gesloten deur staan... Bedankt en tot een volgende.