Beheervoormiddag Maldegemveld 30 juni 2018


Tijdens het klussen in het natuurgebied, op een doodgewone weekdag in juni, kwam ik Michiel tegen. Hij was aan het wandelen en kreeg een pluimpje van mij omdat zijn hond aan de leiband was, een tof gesprek begon… hij was al jaren lid van natuurpunt en wou wel komen helpen… maar ’t was er nooit van gekomen. Herken je dit? Heb je ook zo een “bucket-list”? Van ’t één kwam ’t ander en sindsdien ontvangt hij ook onze “mails van een gepland of onverwachts werkmoment” en onze “activiteitenflits”.

Op onze beheervoormiddag van zaterdag 30 juni hadden we een uurtje vroeger afgesproken dan normaal om te kunnen stoppen vóór de grootste hitte, toen was al duidelijk dat juni 2018 droogte- en warmterecords zou breken. Veel werk stond ons te wachten, de “6-heren”-ploeg ging maaien en hooi afvoeren nabij het bijenhotel, mmm… “geproeftdatabiohooiis” denken de koeien van de landbouwer waarschijnlijk. De “2-dames”-ploeg ging het pitrusmaaisel afvoeren van een heide terreintje. Dit was 2 weken eerder al gemaaid op een “midden-in-de-week-werkmoment”. Wat waren de “dames” in hun nopjes toen Michiel onverwachts opdook om hen te helpen en achteraf nog liet weten hoe hij genoten had van dit “werkmoment”, wedden dat hij later nog meer zal nagenieten, misschien krijgt hij dan wel inspiratie voor een nieuw drumsolo-ke als hij ziet hoe mooi “de purperen hei…” daar bloeit.

Ook in de “heren” ploeg was Martin, een nieuwe vrijwilliger sinds mei, aan ’t helpen. Dat voelt aan als een “verjaardagsgeschenk” ook al konden beiden ’s middags niet blijven voor mijn traktatie “picknick in de schaduw”. Anderen gingen zelfs na de picknick nog verder werken… ’t ja, soms kan je het werk echt niet uitstellen… ook als is het broeiend heet, zelfs de fotograaf van dienst liet het afweten.

Intussen hebben we “met ons drieën” ook al samen gewerkt op een gewone weekdag, vroeg begonnen omwille van de hitte en op ’t laatst in de schaduw gewerkt nl. wandelpaden vrijhouden van braamuitlopers en uitspitten van meerdere kleine en grote “Amerikaanse vogelkers”, een invasieve exoot die zich thuis voelt in onze mooie houtkanten.

Van de trouwe aan de nieuwe vrijwilligers: welkom in “onze ploeg”.